U prvim godinama života kod dece se javljaju mnogi strahovi koji se pojačavaju i bivaju još izraženiji oko treće godine. To nije čudno kad se zna da je detinja mašta sve bogatija a njegovo iskustvo još uvek siromašno. Većina strahova koji se javljaju spadaju u razvojne strahove koji sazrevanjem nestaju. Među takve spada i strah od demonskih bića kao što su veštice, vilenjaci, babaroge. Rad na dečjim strahovima od demonskih bića organizovan je u više vrtića uz primenu poluprojektivnog upitnika koji, između ostalog, pruža mogućnost detetu da razradi svoje strahove, što doprinosi njihovom umanjenju i nestajanju.